Doodstil in de hemel? En je muziek dan…
Muziek hoort bij het leven. We worden verliefd met muziek, rijden ermee in de auto, zingen onder de douche en hebben nummers die ons in één klap jaren terugbrengen.
Dus waarom zou het na onze dood ineens stil moeten worden?
Bij een uitvaart kan muziek soms meer zeggen dan duizend woorden. Eén liedje begint en je denkt meteen: ja, dit was zó typisch hij. Of: dit nummer hoorde echt bij haar.
Maar welke muziek kies je voor je eigen afscheid? En als we dan toch bezig zijn: zou er eigenlijk muziek zijn ná de dood?
Want stel dat er een hemel bestaat. Wat draaien ze daar dan? En minstens zo belangrijk voor de echte muziekliefhebber: mag je platenverzameling mee?
Van Andrea Bocelli tot Frans Bauer
Er bestaat geen muziek die je verplicht moet draaien tijdens een uitvaart. Gelukkig maar.
In lijstjes met veelgekozen uitvaartmuziek staat van alles door elkaar. Andrea Bocelli en Sarah Brightman, maar ook André Rieu, Danny Vera, Rob de Nijs, Frank Sinatra, Claudia de Breij en zelfs Frans Bauer.
Een bijzonder gezelschap. Zet ze allemaal tegelijk op een podium en je hebt óf een geweldig festival óf een organisator met een serieus probleem.
Maar bij een uitvaart gaat het niet om wat anderen mooi vinden. Het gaat om de persoon van wie afscheid wordt genomen.
Luisterde iemand zijn hele leven naar AC/DC? Dan hoeven we hem op zijn laatste dag niet ineens liefhebber van Bach te maken.
En zong moeder altijd keihard mee met Frans Bauer tijdens het koken? Dan kan juist dát liedje veel meer betekenen dan een prachtig klassiek muziekstuk.
Muziek hoeft ook helemaal niet over de dood te gaan. Een lied over liefde, thuiskomen, reizen of samen oud worden kan bij een afscheid ineens een heel andere betekenis krijgen.
Onderzoek naar uitvaartmuziek laat zien dat de tekst belangrijk is en dat mineur populairder is dan majeur. Dat laatste verbaast ons dan weer niet. Lang zal ze leven zou op zo’n moment toch om wat uitleg vragen.
Is er boven eigenlijk muziek?
Dat weten we natuurlijk niet.
Maar er zijn mensen die na een bijna-doodervaring vertellen over een helder licht, rust en een gevoel van vrede. Soms vertellen ze ook dat ze prachtige muziek of bijzondere stemmen hoorden.
Geen verhaal over iemand die bij de hemelpoort André Hazes uit een bluetoothspeaker hoorde komen. Tenminste voor zover wij weten dan.
Toch is het een mooie gedachte: misschien houdt muziek niet op als ons leven stopt.
Wie in de Bijbel kijkt, krijgt trouwens niet bepaald de indruk dat het daarboven doodstil is. Er wordt gezongen en gejubeld. Er zijn harpen, citers en bazuinen. Heel veel bazuinen zelfs.
En er wordt gesproken over maar liefst 144.000 zangers.
Dan hebben we het niet meer over een achtergrondmuziekje. Dan moet je serieus gaan nadenken over de geluidsvergunning.
Mag mijn platenverzameling mee?
En dan komen we bij een belangrijk probleem. Vooral voor mensen die hun hele leven platen, cd’s of andere muziek hebben verzameld.
Stel dat er inderdaad een hiernamaals bestaat en je komt daar aan… Hebben ze nét jouw favoriete plaat niet.
Daar sta je dan. Eeuwige rust geregeld. Familie teruggevonden. Hemelpoort door. En wat denk je… Guus Meeuwis uitgeleend.
Vroeger pakten ze dat slimmer aan. De oude Egyptenaren gaven belangrijke mensen van alles mee in hun graf. Eten, drinken, sieraden, spullen uit het dagelijks leven en zelfs muziekinstrumenten.
Misschien waren ze zo gek nog niet. Dus vooruit: platenspeler mee, versterker erbij, drie dozen LP’s en voor de zekerheid een verlengsnoer.
Alleen hebben we tegenwoordig regels over wat er wel en niet mee mag in een kist. En zeker bij een crematie of een natuurbegraving kun je niet zomaar alles toevoegen.
En met nieuwe manieren van lijkbezorging wordt het er ook niet eenvoudiger op.
Bij resomeren, ook wel watercrematie genoemd, moet de echte platenliefhebber natuurlijk ernstig rekening houden met waterschade.
En mocht cryomeren, vriesdrogen ooit een serieuze optie worden, dan dreigt er weer vorstschade. En dan hebben wij het nog niet eens over humuseren, het vercomposteren.
Je hebt je hele leven voorzichtig gedaan met je platen en dan zou het op het allerlaatste moment alsnog misgaan. Dat kunnen we natuurlijk niet hebben.
Maak je eigen laatste playlist
Er is gelukkig een veel simpelere oplossing. Maak gewoon eens een lijstje met muziek die bij jou hoort.
Niet alleen nummers waarvan je denkt: dit is mooie muziek voor mijn uitvaart. Juist niet.
Schrijf de liedjes op waar een verhaal aan vastzit. Dat nummer dat vroeger altijd keihard in de auto stond. Het lied waarop jullie voor het eerst samen dansten. Die plaat van vakanties met de kinderen. Dat ene nummer waarop je altijd nét iets te enthousiast meezingt.
En vergeet vooral je guilty pleasure niet.
Juist dat nummer waarvan je kinderen nu al zeggen: “Pap, alsjeblieft. Die gaan we écht niet draaien op jouw uitvaart.”
Schrijf die bovenaan.
Want juist zulke muziek vertelt iets over wie jij bent.
Kies niet wat hoort. Kies wat bij jou hoort.
Dat is eigenlijk waar het bij Uitvaartzorg BijZonder steeds weer op neerkomt.
Een uitvaart hoeft niet te worden zoals anderen vinden dat een uitvaart hoort te zijn. Het mag jouw afscheid zijn.
Dus André Hazes naast Bach? Prima. Frans Bauer naast Frank Sinatra? Waarom niet? Danny Vera gevolgd door Metallica? Als dat jouw muziek is, dan past het bij jouw afscheid.
En wat er daarna gebeurt? Niemand van ons weet het.
Misschien wordt het stil. Misschien is er helemaal niets. Maar misschien staat er inderdaad ergens een enorm orkest klaar. Met harpen, citers, bazuinen en 144.000 zangers.
Misschien begint daar gewoon een heel nieuw muziekfeest.
We hopen alleen dat ze één ding goed geregeld hebben: verzoeknummers.
En mocht je toch besluiten je favoriete platen mee te willen nemen, dan zullen wij samen met jou kijken wat mogelijk is.
Maar tot die tijd zouden we ze vooral thuis goed bewaren. Je wilt tenslotte niet na een leven lang voorzichtig verzamelen alsnog de eeuwigheid beginnen met waterschade, vorstschade of een kromgetrokken langspeelplaat.
Dus draai je muziek. Hard of zacht. Mooi of vals. Klassiek, Nederlandstalig, rock, metal of iets waarvan je kinderen hopen dat niemand ooit ontdekt dat je ernaar luistert.
Want uiteindelijk is de vraag niet: welke muziek hoort er bij een uitvaart?
Maar: welke muziek hoort er bij jóú?
Even klinkt niet de dood.
Even klinkt het leven.
Bron / voetnoot
Pieter Klop, ‘Uitvaartfavorieten en hemelse muziek’, opgenomen in De Weergever 2026-1, p. 16–24. Deze blog is geïnspireerd op de informatie, voorbeelden en humoristische gedachtegangen uit deze publicatie